Domenico Scarlatti – SONATAS

Article_more
Zawarta na płycie aranżacja 11 sonat na obój i gitarę w przygotowaniu oraz wykonaniu przez pierwszego oboistę orkiestry Sinfonia Varsovia – Arkadiusza Krupę oraz gitarzystę, członka licznych międzynarodowych formacji – Michała Nagya, dodaje utworom świeżości, wydobywając nowe, współczesne oblicze sonat, prezentując je jako dzieła ponadczasowe.

Pełne wirtuozerii i nowatorskich pomysłów harmonicznych sonaty klawesynowe Domenico Scarlattiego zapisały się w dziejach kultury europejskiej XVII i XVIII wieku jako przełomowe dla formy sonaty oraz  nowatorskie w grze na klawesynie. Koncepcja twórczej interpretacji jego dorobku kompozytorskiego narodziła się z faktu, że szczególny charakter jego sonatom nadaje wpływ ludowej muzyki iberyjskiej, a także znajomość przez kompozytora faktury gitarowej. Sam Scarlatti, chociaż najprawdopodobniej nigdy nie używał tego instrumentu, czerpał z jego brzmienia oraz właściwości.

Sonaty Scarlattiego można ująć jako fuzję stylu włoskiego - z dominującą kantyleną, i iberyjskiego –z koncertującym, samodzielnym i równoprawnym traktowaniem instrumentu akompaniującego. Z jednej strony śpiewna linia melodyczna przysparza kompozycjom popularności i owocuje licznymi aranżacjami utworów na instrumenty smyczkowe i dęte drewniane, z drugiej natomiast potraktowanie klawesynu już nie jako podstawy harmonicznej realizującej basso continuo, jak to zwykło być w praktyce w czasach Scarlattiego,  daje szerokie możliwości interpretacji sonat w ujęciu na gitarę. Takie też bardzo często znajdowały się w kręgu zainteresowań m.in. gitarzystów Leo Brouwera, Andrés Segovii, Carlosa Barbosy-Limy, czy Miguela Ablóniza. Interesujące, że wiele z tych sonat nie wymaga znacznych zmian fakturalnych, by wejść na stałe do literatury gitarowej, co może wskazywać na realne zainteresowanie Scarlattiego tym właśnie, wiodącym dla kultury hiszpańskiej, instrumentem.

.