Nominacje do Fryderyków dla płyt pod patronatem Muzyki w Mieście

Article_more
Pod patronatem Muzyki w Mieście ukazały się trzy płyty obecnie nominowane do nagrody Fryderyka w trzech różnych kategoriach. Wszystkie piękne, wszystkie jedyne w swoim rodzaju!

Kategoria Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej

Meccore String Quartet: Szymanowski & Debussy

Polskie Nagrania

 

Najnowsza płyta zespołu zawiera dzieła dwóch kompozytorów, Karola Szymanowskiego i Claude’a Debussy’ego, którzy również nie mieścili się w standardowych ramach, a koleje ich życia i (nie tylko artystycznych) wyborów budzą wiele kontrowersji do dzisiaj. Ich muzykę przepajają intensywne odcienie zmysłowości, kwartety bywają tajemnicze i porywcze, spazmatyczne i kojące, pozostawiają słuchaczowi niezliczone możliwości interpretacji. Ale jedno jest pewne – mają w sobie pazur, który sprawia, że są uwielbiane przez publicznośc. 

 

Nagrań dokonano dzięki wsparciu fundacji Irene Steels-Wilsing Stiftung w Filharmonii Świętokrzyskiej im. Oskara Kolberga w Kielcach, a nad ich jakością czuwali znakomici reżyserzy dźwięku: Thomas Bössl oraz Leonie Wagner. Pozostając pod opieką prestiżowego Warner Classics, zespół zdecydował się na promocję rodzimej marki. Album ukazał się pod koniec października pod szyldem Polskich Nagrań i jest pierwszą klasyczną płytą, która wzbogaciła katalog tej firmy po jej przejęciu przez Warner Music Group.

 

Kategoria Album roku muzyka symfoniczna i koncertująca

Warsaw Philharmonic: the 1st Concert in the Rebuilt Hall

(Warner Music Poland)

 

Nakładem wytwórni Warner Classics ukazało się wyjątkowe archiwalne wydawnictwo – nagranie z koncertu z okazji otwarcia nowego gmachu warszawskiej filharmonii, odbudowanego po zniszczeniach wojennych i oddanego do użytku w lutym 1955 roku. Tego samego wieczoru instytucji nadano miano „Filharmonii Narodowej”. W programie znalazły się: uwertura koncertowa Bajka Stanisława Moniuszki, I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego oraz Koncert na orkiestrę Witolda Lutosławskiego. Zespół poprowadził dyrektor artystyczny filharmonii, Witold Rowicki, a partię solową wykonała dwudziestosześcioletnia wówczas Wanda Wiłkomirska. Także w karierze wybitnej polskiej skrzypaczki był to moment szczególny. Nawiązanie ścisłej współpracy z Filharmonią Narodową – utworzono dla niej etat solistki, który sprawowała przez dwadzieścia dwa lata – otworzyło jej drogę do sławy za oceanem.  

Na nagraniu przedstawiony został pełen przebieg koncertu: od wykonania hymnu narodowego, poprzez przemówienia Włodzimierza Sokorskiego, ówczesnego Ministra Kultury i Sztuki, oraz Jarosława Iwaszkiewicza, prezesa Towarzystwa im. Fryderyka Chopina (koncert stanowił również inaugurację V Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego), aż do owacji po Koncercie na orkiestrę, kompozycji wówczas nowej, prawykonanej zaledwie trzy miesiące wcześniej. Wydawnictwo dokumentuje wydarzenie wyjątkowe w powojennym życiu muzycznym stolicy i osadza je w historycznej rzeczywistości społeczno-politycznej. O jego wartości decydują jednak przede wszystkim interpretacje Rowickiego i Wiłkomirskiej, zwłaszcza ich wspólne wykonanie I Koncertu skrzypcowego Szymanowskiego. Przez wiele lat była to jedna z najważniejszych pozycji w repertuarze Wiłkomirskiej, lecz skrzypaczka od kilku lat odmawia wykonywania utworu: „Już nie potrafię go grać z taką żarliwością” – mówiła kilka lat temu w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”. W 1955 roku grała Szymanowskiego z niezwykłą mocą, którą słychać wyraziście nawet na niestudyjnej jakości nagraniu.

 

Kategoria Najlepszy album polski za granicą

Piotr Beczała – The French Collection

 

Nowy album Piotra Beczały „The French Collection” – to zbiór arii związanych z Francją lub Paryżem czyli utwory kompozytorów francuskich albo napisane dla miasta miłości – Paryża.

 

Beczała jest artystą niezwykle cenionym ze względu na swoją elegancję, muzykalność i inteligencję przejawiające się w jego interpretacjach. Poprzedni album artysty nagrany dla Deutsche Grammophon „Twoim jest serce me” (który był jednocześnie jego debiutem dla tej wytwórni) uzyskał w Polsce status Złotej Płyty, a na świecie był doskonale przyjęty przez prasę muzyczną. We Francji otrzymał wyróżnienie Diapason d'Or, w Holandii magazyn „Luister” przyznał mu najwyższą ocenę, a  w „Australian limelight” ukazała się następująca recenzja: „Jeżeli tak ja jesteś miłośnikiem Richarda Taubera albo jeżeli chcesz posłuchać najlepszego tenora od czasów Nicolaia Geddy w tym repertuarze to musisz mieć ten album!”

.