Wydanie: MWM 01/2017

Siedem myśli o muzyce współczesnej, które doprowadzają mnie do szaleństwa

Kolekcjoner
Article_more
Kolekcjoner wie, o jakie dzieło poszerzyć Kolekcję. Jest w swoich wyborach przenikliwy i zdyscyplinowany. Na przestrzeni dekad zbudował zbiór, który jest większy niż suma tworzących go elementów.

Kolekcjoner jest zaangażowanym uczestnikiem życia kulturalnego Kraju. Był świadkiem prawykonania Dzieła, ale nie działa pochopnie. Dopiero po pewnym czasie nawiązuje kontakt z Instytucją. Dzieło zamówione i stworzone dzięki wsparciu Instytucji stanowi część Instytucjonalnej Kolekcji. W rozmowie z odpowiednim Oddziałem Kolekcjoner sygnalizuje zainteresowanie Dziełem. Zaaranżowane zostaje spotkanie w siedzibie Instytucji – funkcjonalnym budynku umożliwiającym realizowanie celów statutowych. W Instytucji zaczynają działać sprawne mechanizmy przygotowujące spotkanie. Po potwierdzeniu terminu, Kolekcjoner otrzymuje drogą mailową szczegółowy opis Dzieła będącego przedmiotem jego kolekcjonerskiego zainteresowania. Zapoznaje się z charakterystyką, walorami edukacyjnymi, wykładnikami oryginalności i nowatorstwa oraz poziomem złożoności.

 

Spotkanie odbywa się w kilku etapach, w kolejnych przestrzeniach specjalnie zaprojektowanych Sal. Po przybyciu do Instytucji Kolekcjoner trafia pod opiekę Asystenta. Wymienione zostają uśmiechy w korytarzach, przejściach i drzwiach. W Pierwszej Sali wita Kolekcjonera Przedstawiciel Instytucji. Proponowane są zimne lub gorące napoje. Jeśli pora jest odpowiednia, proponowany jest również wybór napojów alkoholowych wraz z małym asortymentem zakąsek w miseczkach odpowiadających kolorystyką wnętrzom Instytucji. Do Kolekcjonera i Przedstawiciela Instytucji dołącza Kompozytor Dzieła. Następuje wymiana uśmiechów w układach dwójkowych i trójkowych. Asystent uśmiecha się, utrzymując właściwy dystans w stosunku do grupy. W odpowiednim momencie pada propozycja kontynuowania spotkania w Drugiej Sali. Druga Sala posiada intymną widownię i scenę z bogatym zapleczem technicznym, dzięki któremu możliwe jest prezentowanie w siedzibie Instytucji dzieł kameralnych, symfonicznych, dzieł multimedialnych, w których nadrzędną częścią kompozycji jest dźwięk, dzieł solistycznych, dzieł elektroakustycznych i scenicznych, jak również dzieł z wykorzystaniem improwizacji. Akustyka pomieszczenia jest dobra.

 

Wykonawcy wchodzący na scenę nie kryją uśmiechów, które wynikają z poczucia zawodowej satysfakcji. Zostali odpowiednio wcześnie zaproszeni do siedziby Instytucji w celu odbycia prób w Sali wyznaczonej na prezentację Dzieła. Komfort prób odbywających się w obecności i pod opieką Kompozytora procentuje artystyczną swobodą przy jednoczesnym zachowaniu pełnej zgodności z partyturą. Na estradzie nie brakuje elektryzującej atmosfery prawykonania. Wcześniej Dzieło zaprezentowane zostało jedynie dwa razy. To niewiele, tak, ale wszystko może się zmienić. Wszyscy są dobrej myśli. Po wymianie braw, gratulacji i uśmiechów (Kompozytor – Wykonawcy, Wykonawcy – Kompozytor, Kolekcjoner – Kompozytor, Kolekcjoner – Przedstawiciel Instytucji, Przedstawiciel Instytucji – Kompozytor, Kompozytor – Przedstawiciel Instytucji, Kolekcjoner – Wykonawcy, Przedstawiciel Instytucji – Wykonawcy etc.), wszyscy spotykają się w Trzeciej Sali. Tam także Wykonawcom zaproponowane zostają napoje i przekąski. Dokładnie ten sam asortyment. Kilku wykonawców decyduje się na napój alkoholowy. Uśmiechy. 

Spotkanie kontynuowane jest przy dużym, pozbawionym korporacyjnego charakteru stole. Kolekcjoner pytaniami wykazuje znajomość dziedziny, zainteresowanie Dziełem, twórczością Kompozytora i kompetencjami Wykonawców. Łatwo wywiązuje się ciekawa dyskusja na temat kondycji muzyki najnowszej. Podejmowane tematy to: konteksty, koncepcje, wymiary, recepcja, percepcja, perspektywy, propagowanie. Kiedy w rozmowie poruszany jest temat partytury, Asystent w białych rękawiczkach prezentuje Kolekcjonerowi odpowiednie fragmenty manuskryptu. Kompozytor dzieli się ze wszystkimi historią powstawania Dzieła. Posyłając uśmiechy Przedstawicielowi Instytucji, wspomina etap składania wniosku za pomocą specjalnie do tego celu stworzonego Elektronicznego Systemu. Uśmiecha się do siebie, mówiąc o początkowej wizji Dzieła i jego finalnej postaci. Używa takich sformułowań, jak „nowe ujęcie”, „eksperymentalna forma”, „próba przełożenia”, „zacieranie granic”… Kolekcjoner jest uśmiechem. Kompozytor chwyta się odważnej metafory. Mówi, że niektóre gatunki gąsienic zrzucają osłonkę kilkukrotnie podczas swojego życia, a wiele gatunków zyskuje charakterystyczne ubarwienie dopiero po ostatnim linieniu. Okres przepoczwarzania się stanowi dla gąsienic trudną próbę, z której nie zawsze udaje się im wyjść cało. Prawidłowe warunki hodowlane pozwalają okazom zmienić się w normalnie wykształcone poczwarki. Z poczwarek rozwijają się w owady zdolne do lotu. Wykluwanie się motyla z poczwarki to jedno z piękniejszych zjawisk w naturze.

 

Kolekcjoner docenia wybór metafory mimiką, ale nie zna się na owadach. Informuje Kompozytora, Przedstawiciela Instytucji i Wykonawców o planowanym cyklu koncertów w najbardziej renomowanych i odpowiednich dla podkreślenia walorów Dzieła salach Kraju i zagranicy. Dzieło będzie prezentowane w kontekstach umiejscawiających je w nowym obiegu sensów. Wykonania będą elementem spajającym szereg wydarzeń zaprojektowanych przez współpracującego z Kolekcjonerem Kuratora. Inne Dzieła wykonywane podczas Festiwalu pochodzić będą z prywatnej Kolekcji obejmującej kompozycje twórców o międzynarodowej renomie, jak również nie mniej wybitne kompozycje wypożyczane z kolekcji instytucjonalnych. Kompozytor nie kryje emocji, dowiedziawszy się, że jego Dzieło otrzyma nowe życie, kolejny wymiar, drugą szansę. Wykonawcy nie kryją emocji, dowiedziawszy się, że będą mieli wiele okazji, żeby promować Dzieło na najwyższym możliwym poziomie. Cena nabycia Dzieła do Kolekcji nie jest omawiana. Czas na uściski dłoni i więcej uśmiechów. Pozostaje jeszcze kwestia ustalenia daty spotkania prawników, którego celem będzie podpisanie umów. Uśmiechy skierowane zostają w stronę Asystenta. Następuje symboliczne przekazanie partytury i pamiątkowej rejestracji wykonania. Zapada zmierzch, kiedy Kolekcjoner wraca do domu. Uśmiechając się, odtwarza otrzymane nagranie podczas przygotowywania kolacji. Liczne wykonania Dzieła zyskują rangę wydarzenia. Reakcje publiczności są żywiołowe. Recenzje zgodnie pozytywne. Kolekcjoner, Kompozytor i Przedstawiciel Instytucji okazują się kobietami. Uśmiech.

 

W Nowym Roku życzę wszystkim Kompozytorom, Przedstawicielom Instytucji i Wykonawcom samych uśmiechów. Na poważnie.