Autor: Jacek Dehnel
Wydanie: MWM 03/2013

Bojarynia Morozowa – opera w trzech aktach

Mały przewodnik po operach zapomnianych i nieistniejących
Article_more
Pafnutij Fomicz Skobielew Bojarynia Morozowa – opera w trzech aktach libretto: Sokrat Porfirycz Wojejkow premiera: Petersburg, 1904

Streszczenie:

Akt I

Patriarcha Nikon, uzyskawszy akceptację dla swych reform, wychodzi z carskich komnat, witany okrzykami radości przez bojarów (chór: Cлава, честь, слава! – Chwała, cześć, chwała!) i pomrukami gniewu przez mnichów, życzących mu chybkiej śmierci (chór: Что черти дали, да возьмут ангелы… Co czarci nadali, niech wezmą anieli...). Przez pałacowe okna widzą to dwórki carycy, w tym bojarynia Morozowa – rozbrzmiewa ich słynny, przepojony lękiem śpiew (chór: Слушайте, что случилось в Новогроде… – Posłuchajcie, co się stało w Nowogrodzie...). Mnisi padają na kolana i modlą się o zmiłowanie (chór: Исусе, о, Исусе! – Jezu, o, Jezu!), na co z pałacu patriarchy dobiega skorygowana wersja (chór: Иисусе, о Иисусе!Jiizu, o Jiizu!). Nad Kremlem zapada zmierzch, strażnicy chodzą po murach (skoczny chór: Был же у меня кошель, в этом кошеле – рублёк... – Miałem ci ja mieszek, w tym mieszku rubelka...).

Całość artykułu znajdą Państwo w papierowym wydaniu marcowego numeru "Muzyki w Mieście".