Wydanie: MWM 01/2013

W Roku Lutosławskiego o nim samym i jego muzyce

Lutosławski dla poczatkujących
Article_more
Za sprawą niezmiernie racjonalnej a zarazem emocjonalnej muzyki, wspaniałych interpretacji własnych dzieł, nieprzeciętnej erudycji oraz niebywałego talentu Witold Lutosławski zapisał się w kartach historii jako klasyk minionego stulecia. W bieżącym roku obchodzimy setną rocznicę urodzin jednego z najwybitniejszych kompozytorów żyjących w XX wieku. Obchodzimy jego rok. Wspominamy odkrywcę oryginalnej harmoniki dwunastodźwiękowej, wynalazcę aleatoryzmu kontrolowanego, narracji łańcuchowej, twórcę klarownej formy dwudzielnej. Kim był Mistrz wielu pokoleń kompozytorów? Jaka była jego muzyka?

Witold Lutosławski urodził się w Warszawie 25 stycznia 1913 roku. Do sierpnia 1914 roku przebywał w Drozdowie niedaleko Łomży. Czas pierwszej wojny światowej Lutosławscy spędzili w Moskwie, gdzie w 1918 roku z rąk bolszewików został stracony ojciec Witolda, Józef Lutosławski, wraz ze swoim bratem Marianem. Po powrocie z Moskwy Maria Lutosławska z synami przeprowadziła się do Warszawy. W latach 1919–20 młody Witold uczył się gry na fortepianie u Heleny Hoffman. Współpracę przerwał wyjazd do Drozdowa na dwa lata. Od 1924 roku Lutosławski zamieszkał na stałe w Warszawie, gdzie kontynuował naukę gry na fortepianie u Józefa Śmidowicza. Równolegle rozpoczął naukę powszechną w gimnazjum im. Stefana Batorego. W wieku trzynastu lat podjął lekcje gry na drugim instrumencie – skrzypcach. Jego nauczycielką w latach 1926–32 była wybitna kameralistka, Lidia Kmitowa. W 1928 roku za jej namową Lutosławski rozpoczął współpracę z Witoldem Maliszewskim (uczniem Mikołaja Rimskiego-Korsakowa), u którego pobierał lekcje kompozycji. Kolejnymi nauczycielami młodego kompozytora w zakresie gry na fortepianie byli Artur Taube i Jerzy Lefeld. W latach 1931–33 Lutosławski studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim i podjął równolegle studia muzyczne. W 1936 roku ukończył studia pianistyczne pod kierunkiem Jerzego Lefelda, a rok później uzyskał dyplom w zakresie kompozycji w klasie Witolda Maliszewskiego. Jego pracą dyplomową były dwie części requiem: Requiem aeternam i Lacrimosa

Specjalny podwójny styczniowo-lutowy numer "Muzyki w Mieście" poświęcony Witoldowi Lutosławskiemu jest przez cały rok do nabycia w Filharmonii Wrocławskiej i w sprzedaży wysyłkowej.