Golebiowski_(1)

Muzykolog, dziennikarz prasowy i radiowy, niekiedy fotograf, autor artykułów popularyzujących muzykę klasyczną, recenzji koncertowych i płytowych, reportaży, felietonów i wywiadów z takimi artystami jak Paul McCreesh, Marc Minkowski, Lang Lang, Aleksandra Kurzak, Rafał Blechacz, Ingolf Wunder, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Vladimir Ashkenazy, Jiří Bělohlávek. Pasję do muzyki odkrył w sobie jako nastolatek. Naukę w PSM I stopnia rozpoczął w klasie trąbki u prof. Stanisława Przybyszewskiego. W 2007 roku, jako szesnastolatek, zadebiutował na łamach biuletynu Ogólnopolskiego Klubu Miłośników Opery „Trubadur”. Dwa lata później usiadł przed mikrofonem warszawskiego Radia Classic 103,7 FM, stając się najmłodszym członkiem zespołu redakcyjnego. W latach 2000–2001 prowadził dział „Estrady” w Kalejdoskopie Kulturalnym „Spotkania z Warszawą”. W 2001 roku pracował jako redaktor w wydawnictwie fonograficznym DUX i zadebiutował na łamach „Ruchu Muzycznego”, z którym współpracuje do dziś. W tym samym roku rozpoczął współpracę z miesięcznikiem „Hi-Fi i Muzyka”, w którym w latach 2005–2016 kierował działem muzycznym. Studia w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego ukończył w 2002 roku. W latach 2008–2011 prowadził autorskie zajęcia dla studentów kulturoznawstwa Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. B. Prusa. Współpracuje z czasopismami „Ruch Muzyczny” i „Beethoven Magazine”. W latach 2013–2015 dla Narodowego Centrum Kultury koordynował projekty kulturalne, na czele z elektronicznym wydaniem cyklu „Historia Muzyki Polskiej”. Od 2015 ma zaszczyt być sekretarzem prof. Zygmunta Krauzego. Od 2017 roku pracuje dla radiowej Dwójki. Przygotowuje m.in. audycje „Fantazja polska” i „Dwójka na życzenie”. Współtwórca i administrator strony internetowej Polskiego Radia Chopin. Członek Polskiej Akademii Fonograficznej. Prywatnie miłośnik podróży wszelakich, lotnictwa i motoryzacji, górołaz, gadżeciarz, lubi dobrze zjeść i nie pogardzi kieliszkiem dobrego wina.

Muzyczny tłumacz

Mwm-maj-2018-8
W partyturze tkwi jedyna słuszna prawda dla każdego wykonawcy. Prawda, której powinien się trzymać i do której powinien dążyć, budując własną interpretację. Nigdy nie wolno przekroczyć cienkiej linii między kreowaniem własnej wizji utworu a pisaniem go na nowo.

Muzykę kocham bez wzajemności

Daniel Passent – wywiad
Mwm-listopad-2017-32
Bardzo lubię salę Filharmonii Narodowej, tę atmosferę, tę kocią muzykę, gdy orkiestra stroi instrumenty, zanim dyrygent wyjdzie na estradę. Chodzę tam tak, jak niektórzy niezbyt wierzący chodzą do kościoła. Tam przeżywam oczyszczenie i choć przez chwilę mogę nie myśleć o wszystkich świństwach, którymi zajmuję się jako dziennikarz.

Gould z komórki

Rozmowa ze Stanisławem Janickim
Mwm-grudzien2014-30
Bach był jednym z największych moich życiowych odkryć. I to nie ten Bach najbardziej popularny, piszący na orkiestrę kantaty, oratoria, koncerty, ale Bach podstawowy, klawiszowy. Glenna Goulda mam w komplecie. Nawet w telefonie. To jest nie tylko muzyka. To zjawisko, samodzielna, wyjątkowa jakość, którą trudno z czymkolwiek zestawiać, bo jakiekolwiek zestawienie będzie od razu bezsensowne. Bach...

Wolny strzelec

Rozmowa z Piotrem Pławnerem
Mwm-styczen-2014-new-8
Życie od koncertu do koncertu odpowiada mi dużo bardziej niż stały etat nawet w najlepszej, światowej sławy orkiestrze. Wolę angażować się w kolejne przedsięwzięcia i na szczęście na ich brak trudno mi narzekać.

Póki sił i głosu starczy

Mwm-pazdziernik2013-18
O dziwo, nawet uczenie się nowych ról nie przychodzi dziś z większym trudem niż kiedyś. Muszę tylko być czujna, bo najwyraźniej moja pamięć podzieliła się teraz na prywatną i służbową. W prywatnej czasem się coś odgryzie. Najczęściej nazwisko czy jakaś nazwa. To co zawodowe, konkretne, nieodwołalne i na papierze, jest w mojej głowie jakoś bardziej uporządkowane.