Osi%c5%84ska

Warszawianka z urodzenia, jest absolwentką elitarnego liceum żeńskiego im. Marii Skłodowskiej-Curie. Doskonaliła swoje umiejętności pianistyczne w Polsce i we Francji. Jest absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie, którą ukończyła w klasie wybitnych pedagogów i artystów, profesorów Zbigniewa Drzewieckiego oraz Ryszarda Baksta; i tamże uzyskała doktorat. Zainteresowania humanistyczne i filologiczne skłoniły Ewę Osińską do jednoczesnego podjęcia przez okres trzech lat studiów na wydziale filologii romańskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Kolejnym etapem artystycznym było Konserwatorium Paryskie, gdzie pod kierunkiem znakomitego pianisty, Vlado Perlemutera, najwybitniejszego znawcy francuskiego impresjonizmu, uzyskała dyplom z wyróżnieniem, Prix d’Excellence. Ewa Osińska jest laureatką najwyższych nagród w międzynarodowych konkursach pianistycznych we Włoszech i w Hiszpanii oraz nagrody specjalnej za interpretacje muzyki hiszpańskiej, która stanowi ważną część repertuaru pianistki. Artystka jest zapraszana na międzynarodowe festiwale, między innymi do Luksemburga (gdzie towarzyszyła jej dwukrotnie orkiestra Sinfonia Varsovia), Niemiec, Francji, Włoch, Hiszpanii, Austrii, Andory, Rosji, Meksyku i USA. Artystka współpracuje z wieloma renomowanymi orkiestrami w Europie, Azji i USA, między innymi z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Leipzig Rundfunk, Suisse Romande, Sinfonia Varsovia, Capitole de Toulouse, Rochester Symphony Orchestra, Kremlin Chamber Orchestra, Ensemble Orchestral de Paris, BBC, Tokyo Symphony Orchestra, Beijing Philharmonic. Grała pod batutą Jerzego Semkowa, Jerzego Maksymiuka, Jacka Kaspszyka, Wojciecha Michniewskiego, Michela Plassona, Kazuyoshi Akiyamy, Hidemi Kuroiwy, Barry’ego Wordswortha i innych. Ewa Osińska przez kilka lat sprawowała funkcję przewodniczącej Stowarzyszenia Muzyków Polskich w Paryżu, reaktywowanego po wieloletniej przerwie przez prof. Jerzego Marchwińskiego. Jest od zarania członkiem Fundacji Kultury Polskiej, nagradzającej wielkie polskie dokonania w kraju i na świecie. Z rąk Brunona Coquatrix, założyciela i właściciela słynnej paryskiej Olimpii, otrzymała medal miasta Paryża. Polska nagrodziła Ewę Osińską Medalem Zasłużony dla Kultury, a od prezydenta RP otrzymała Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski.

Richter i „Dama Kameliowa”

Sviatoslav-richter_1tbp59t
Setna rocznica urodzin Światosława Richtera minęła dwa lata temu, dwudziesta rocznica śmierci – w tym roku, ale czas nie pozwolił zapomnieć o tym wyjątkowym pianiście. Był znany wszystkim wielkim autorom życia artystycznego, nie tylko muzykom, choć żył za swoim zręcznie utkanym parawanem chroniącym prywatność.

Aktorka jednoosobowego teatru

Mwm-listopad-2017-28
Elżbieta bezbłędnie wymyśliła i wykreowała swoją postać – zdecydowanie wyprzedziła swoją epokę. Przejrzała możliwości własnego miejsca, lub jego braku, w świecie pianistycznym o wiele wcześniej niż inni, i do tego skutecznie. Wyjątkowo małe ręce, drobna sylwetka wpływałyby decydująco na dobór repertuaru i przebieg kariery. Pozostało wiec wymyślić i stworzyć inną Chojnacką. I to się udało. Zdrad...

Autorytet

Wspomnienie o profesorze Zbigniewie Drzewickim
Mwm-kwiecien2015-22
W tym roku, 8 kwietnia mija sto dwudziesta piąta rocznica urodzin, zaś 11 kwietnia – czterdziesta czwarta rocznica śmierci profesora Zbigniewa Drzewieckiego, jednego z ważniejszych polskich pianistów XX wieku, organizatora Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, a po II wojnie – Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie, publicysty, redaktora wydawnictw nutowych. Zb...

Wielki nieodgadniony

Mwm-marzec2015-20
Był jednym z czołowych dyrygentów świata. Wielu muzyków nazywało go „księciem batuty”. Trzon jego repertuaru stanowiła wielka symfonika klasyczna i romantyczna oraz opera. Urodził się w Radomsku, studiował u Artura Malawskiego w Krakowie i Jewgienija Mrawińskiego w Leningradzie. Był dyrygentem Teatru Bolszoj w Moskwie, Państwowej Opery w Warszawie oraz Królewskiej Opery w Kopenhadze. W latach s...

Vlado Perlemuter – dyskretny romantyk

Mwm-listopad-2014-26
Kto pamięta, że urodził się w Kownie i miał polskie korzenie? Kto wie, że jednym z jego pierwszych profesorów był Maurycy Moszkowski, u którego już jako czternastoletni chłopiec podpatrywał bardzo specyficzne palcowania, a w latach dojrzałych, jako ceniony pedagog, wykorzystywał i posługiwał się nimi z wielkim upodobaniem, naturalnie częściowo adaptując je do potrzeb własnych rąk?

Artur Rubinstein z bliska

Mwm-kwiecien-2014-26
Pierwszy raz z bliska zobaczyłam Mistrza na uroczystych obchodach stupięćdziesięciolecia mojej uczelni, Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po raz drugi – nazajutrz; na balu uczelni odtańczyłam parę kroków z Mistrzem, który z pewnością nie zwrócił uwagi na to, kto trzyma się jego ręki. Trzeci raz był w Paryżu.