Dzierzanowski

Pianista i menadżer. Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie fortepianu Andrzeja Stefańskiego (1984). Był laureatem Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, występował w filharmoniach w Poznaniu, Gdańsku, we Wrocławiu i w Jeleniej Górze. Dokonał nagrań dla Polskiego Radia i TV oraz dla Polskich Nagrań.

 

W latach 1989–2001 prowadził impresariat Jerzego Maksymiuka – zajmował się organizacją jego koncertów na terenie Polski. W latach 1991–1994 organizował cykl koncertów Arcydzieła Muzyki Kameralnej dla fundacji Galeria na Prowincji w Lublinie. W latach 1996–2002 pracował w Filharmonii Narodowej, gdzie od 1997 roku pełnił obowiązki kierownika Działu Promocji. W latach 2003–2006 był dyrektorem biura Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego. Współpracował z wieloma organizacjami pozarządowymi, między innymi z fundacją Concert Spirituels, Fundacją Kultury Polskiej, Związkiem Kompozytorów Polskich, Fundacją Uniwersytetu Warszawskiego, Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki. Jest współautorem cyklu wydawnictw multimedialnych realizowanych przez wydawnictwo Noyamundi: „Witold Lutosławski – twórcze życie”, „50 lat Warszawskich Jesieni”, „Karol Szymanowski”, „Andrzej Panufnik”, „Roman Palester” oraz dwa wydawnictwa poświęcone Fryderykowi Chopinowi: „Chopin – Młode lata” i „Chopin – lata na emigracji”. W latach 2007–2013 współpracował z Filharmonią Łódzką im. Artura Rubinsteina, gdzie pełnił między innymi obowiązki dyrektora naczelnego i artystycznego oraz zastępcy dyrektora do spraw artystycznych. Od 2013 roku współpracuje z Filharmonią Wrocławska, gdzie prowadzi cykl koncertów kameralnych. 

Raz, dwa… trio!

Mwm-kwiecien2015-12
W liście datowanym na 5 listopada 1880 roku Piotr Czajkowski tak pisał do swojej wieloletniej przyjaciółki i protektorki, Nadieżdy von Meck: „Pyta się Pani, dlaczego nigdy nie pisałem tria fortepianowego. Proszę mi wybaczyć, droga Przyjaciółko, chętnie zrobię wszystko, aby tylko sprawić Pani przyjemność, ale to jest poza mną… Po prostu nie mogę znieść połączenia fortepianu ze skrzypcami lub z w...

Sztuka demokracji

Mwm-maj-2014-12
Pojęcie muzyki kameralnej pojawiło się w epoce baroku. W XVII wieku teoretycy wyróżniali trzy style muzyczne: kościelny, kameralny i teatralny. Istotą tego podziału była więc funkcja, jaką pełniła muzyka. Oczywiście pociągało to za sobą konsekwencje stylistyczne. Muzykę graną w komnatach pałacowych znamionował inny styl, niż tę przeznaczoną do kościoła lub teatru. Stąd odróżniano sonaty da came...