Pozostałe numery
października 2012
"Nigdy nie zmienia się styl w muzyce bez przewrotu w zasadniczych prawach politycznych" Platon
Mwm-pazdziernik-1

Purytanin. Mizantrop. Introwertyk. Klerk. „Fob”.

Glenn Gould 1932–1982
Sir Yehudi Menuhin: „Jeszcze wiele miłości musi się nałożyć na wiele czasu, żeby należycie został doceniony geniusz Glenna Goulda”. Czy trzydzieści lat, które 4 października mija od jego śmierci, to wiele czasu wypełnionego miłością?

Zbrodnia i kara

Mwm-pazdziernik-22
Jeśli nocą przyjdziecie pod gmach główny Uniwersytetu, macie szansę zobaczyć cień dziewczyny w białej sukni, przesuwający się za oknami. Czasem słychać tylko lamentacyjny śpiew, który wywołuje gęsią skórkę. Złośliwi mówią, że to duch studentki prawa, która padła ofiarą egzaminu z KPA i teraz domaga się „komisu”, ale prawda historyczna każe nam zaprzeczyć.

Girolamo Cantalamessa "Judyta i Holofernes albo prawda wyjawiona"

Oratorium w dwóch częściach z finałem
Mwm-pazdziernik-28
Libretto kompozytora<br>Premiera: Rzym, 1703

Rozważny i romantyczny

Rozmowa z Christianem Danowiczem, koncertmistrzem Leopoldinum, współtwórcą płyty "Osiem pór roku - Vivaldi & Piazzolla"
Mwm-pazdziernik-4
Niestety, w XXI wieku bardziej interesuje nas stylowe wykonywanie muzyki barokowej niż romantycznej. Gramy na strunach jelitowych, wykonujemy barokowe ozdobniki, choć epoka Bacha czy Vivaldiego jest bardziej odległa od naszych czasów niż romantyzm.

Zła muzyka „rusza bebechy”

Rozmowa z Michałem Witkowskim, autorem niby-kryminału "Drwal" nominowanego do nagrody Nike 2012.
Mwm-pazdziernik-18
Muzyka klasyczna często jest zbyt intelektualna, aby wywołać prymitywne wzruszenia, natomiast prawie zawsze potrafią to osiągnąć melodyjne kicze. Dlatego czasami przejmują rolę muzyki poważnej, która poszła za bardzo w matematykę.

Imperium jazzu

Mwm-pazdziernik-26
Brytyjski jazz zawsze był jakiś… inny. Od samego początku, kiedy dixieland zaczęto traktować w Europie z lekkim przymrużeniem oka, w Anglii tradycjonaliści, tacy jak Kenny Ball, Acker Bilk, a przede wszystkim puzonista Chris Barber, zyskali niespotykany nigdzie indziej status wielkich gwiazd i utrzymywali go przez lata.

Land of Hope and Glory

Krótki przewodnik po muzyce brytyjskiej XX i XXI wieku
Mwm-pazdziernik-8
Ile nazwisk kompozytorów muzyki klasycznej potrafi wymienić przeciętny Polak? Zapewne kilka. Ilu będzie wśród nich Brytyjczyków? Śmiem sądzić, że ani jednego. Wyobraźmy sobie teraz podobną sondę wśród melomanów, bywalców filharmonii. Kłopotów z odpowiedzią na pierwsze pytanie nie będzie. Jakie nazwiska padną w odpowiedzi na drugie? Elgar. Może Britten (to wśród tych słuchających płyt, bo j...

Korepetytor i twórca

Portret dyrygenta Edwarda Gardnera
Mwm-pazdziernik-20
„Jak to możliwe – wykrzyknął ze zdumieniem znany brytyjski krytyk muzyczny – że człowiek, który w londyńskiej English National Opera tak namiętnie dyryguje <i>Cyganerią </i>Giacoma Pucciniego, na swój orkiestrowy debiut nagraniowy dla wytwórni Chandos wybrał dzieła Witolda Lutosławskiego?”.